Κυριακή 15 Μαρτίου 2020

4 μέρες μετράμε από τότε που ξεκίνησε αυτή η ιστορία που...


σαν παραμύθι μοιάζει, όμως δεν είναι




Πόσες φορές ερχόσουν στο σχολείο και μου έλεγες:


«Πότε θα σταματήσουμε κυρία; Κουράστηκα!
Το διάλειμμα δεν μας έφτασε, θέλουμε κι άλλο...»
Πόσες φορές σταματήσαμε ότι κάναμε, για να λύσουμε τις διαφορές που είχες με τον Γιάννη, την Ευαγγελία, τον Ιάσονα, την Ελένη... ή γιατί ήθελες να πάρεις το Λάμα – Κλάμα,για να μοιραστείς το άδικο που ένιωθες;
Εικόνες καθημερινές, ζωντανές, γεμάτες φωνή και χρώματα!

Και ξαφνικά, σήμανε συναγερμός στην πόλη μας και ο μικρός μας κόσμος, άλλαξε.
Βγήκαν οι επιστήμονες και οι δημοσιογράφοι και μας είπαν ότι έπρεπε να κλείσουμε το σχολείο και να προσπαθήσουμε να μείνουμε μέσα στο σπίτι, γιατί γύρω μας κυκλοφορεί μία γρίπη διαφορετική από τις άλλες.
Έχει μεγάλη δύναμη, την οποία κρατά σε μυστικό δωμάτιο, που είναι τετρα-κλειδο-αμπαρο-σφαλιστο- κλειδωμένο (μπορείς να το διαβάσεις με μία ανάσα;) .

Κάθε φορά, που οι γενναίοι μας και πολύ ικανοί πολεμιστές, οι γιατροί και η λευκή φρουρά τους(νοσηλευτικό πρροσωπικό),την αντιμετωπίζουν και την κάνουν να οπισθοχωρεί, εμφανίζεται το μυστικό της όπλο, ο αδερφός της, « ο γιος με την κορώνα» και τη βοηθά. Όποιον άνθρωπο πιάσει αιχμάλωτο αυτός,  του παίρνει τη δύναμή του. Και έτσι αρχίζει η μάχη...

Έχει όμως ένα αδύναμο σημείο, ή μάλλον κάποια αδύναμα σημεία, αυτός ο γιος με την κορώνα.
Δεν του αρέσει η ζέστη. Δεν του αρέσει να κυκλοφορεί μόνος, σαν φάντασμα, στους άδειους δρόμους, στις άδειες παιδικές χαρές, στα άδεια πάρκα, στις άδειες παραλίες...

Φοβάται να μπει στα σπίτια , όπου ακούγονται φωνές μικρών και μεγάλων, που περνάνε ώρες μαζί, μένοντας στο σπίτι.


Μας προκαλεί να βγούμε έξω, μας κοροϊδεύει ότι φοβόμαστε να τον αντιμετωπίσουμε, όμως κατα βάθος φοβάται...

Φοβάται τη μοναξιά, γιατί μόνος αποδυναμώνεται και μικραίνει και μικραίνει και μικραίνει...

Μείνε στο σπίτι λοιπόν!Μείνε μέσα και άστον να φοβάται έξω μόνος του.Άστον να μικραίνει,να μικραίνει...



Έλα τώρα, μη γκρινιάζεις.Βρες πράγματα να κάνεις για να του δείξεις πόσο τυχερός, πόσο τυχερή είσαι, που δεν είσαι μόνος- μόνη.



·        Διάβασε ενα βιβλίο.
·        Γράψε ένα βιβλίο και εικονογράφησέ το.
·        Διακόσμησε όπως θέλεις το δωμάτιό σου.
·        Δοκίμασε να φτιάξεις τα αγαπημένα σου γλυκά.
·        Ανάλαβε αποκλειστικά την ευθύνη της καθαριότητας του δωματίου σου, σαν να ήσουν πρόσκοπος στην κατασκήνωση.
·        Παίξε επιτραπέζια με τη μαμά, τον μπαμπά και τα αδέλφια σου τις κοινές σας ώρες.
·        Γράψε μου ένα γράμμα! 
·        Γράψε μου δύο γράμματα
(και τα παράπονα γράμμα είναι)
·        Πάρε τηλέφωνο τους φίλους και τις
φίλες σου
·        Τον παππού και τη γιαγιά, για να τους πεις πόσο πολύ τους αγαπάς.
·        Μάθε κινέζικα, να μετράς ως το δέκα  ή να λές απλές προτάσεις – χαιρετισμούς.


·        Μάθε να λες «σε αγαπώ μαμά», «σε αγαπώ μπαμπά» σε όλες τις γλώσσες που μπορείς να φανταστείς!(το ήξερες ότι υπάρχουν 7.102 ζωντανές γλώσσες;)


Έχω κι άλλες ιδέες να σου πω, πάρε με τηλέφωνο!




Αγαπημένοι μου σκίουροι, το δάσος μας απειλείται. Ο κόσμος μας απειλείται. Είναι και στο χέρι σας η σωτηρία του, η σωτηρία μας.

Πώς;


Μένουμε σπίτι
Από αγάπη για τη ζωή
 Μένουμε σπίτι
Γιατί αξίζει, όλοι μαζί ,
Να προσπαθήσουμε
          Για αυτό, που αύριο..., θε να φανεί στον ουρανό και πάλι!

Με αγάπη
                                            
 
                                           
η  Κιμ, το γεράκι
        
                                                                                       
Ηλιοπούλου Μαρία